Çıldırmak üzereyim... Neden her ilişkinin sonu evlilikle bitmek zorunda? Ya da neden insanlar ilişkilerinde sürekli yarına dair planlar yapma ihtiyacı duyuyorlar? İkimizde keyfimize baksak, canımızın sıkıldığı yerde sepetimizi kolumuza takıp gitsek olmuyor mu?
Zaten kendi cinsimden şüphe ediyorum; üstüne bir de bu evlilik meraklısı erkekler gelince hepten zıvanadan çıkıyorum. Benim bildiğim, kız sıkıştırır erkeği " ne zaman evleniyoruz, ailenle beni ne zaman tanıştıracaksın v.b. v.b." Ama nedense, benim lanet olası olmayan şansımdan mıdır nedir; toplasan 4 tane ilişkim doğru düzgün (tek gecelik ve belli bir amaç için olanları yazmıyorum) dördünde de hep böyle kıstırma gördüm karşı taraftan.
Yeter ama artık! Sırf kadın olmam evlilik meraklısı aptal kızlarla bir tutulmama neden oluyor. Ki ben, evliliğin değil semtine bulunduğu güneş sistemine yaklaşan bir insan değilim. Umut etmekten başka çarem kalmadı sanırsam. Bu dış baskılara biraz daha dayanabilirsem (en azından 30 yaşıma kadar) böyle bir ilişkim olsun diye alıcılarımı her zaman açık tutacağım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder